Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Από τις 22 έως τις 28 Αυγούστου το πανηγύρι της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές.

Όλοι συμφώνησαν να συνεργαστούν για την διοργάνωση των εορταστικών εκδηλώσεων της Παναγίας Σουμελά
Σε  συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Νέο Κοιμητήριο Αχαρνών, παρουσία του Μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα, του  προέδρου της Δημοτικής Επιχείρησης ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΑΧΑΡΝΩΝ κ. Ηλία Τσουκαλά, του πάτερ Γρηγορίου Πιγκάλοβ και του πάτερ Ευάγγελου Λάζου, συζητήθηκε, μεταξύ άλλων και το θέμα των λατρευτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων για το πανηγύρι της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές.

Το φετινό το πανηγύρι για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,  στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές  θα πραγματοποιηθεί από τη Δευτέρα 22 έως την Κυριακή 28 Αυγούστου 2016. Συμφώνησαν όλοι, πως η εκκλησία θα φροντίσει για την λαμπρότητα των θρησκευτικών εκδηλώσεων και η ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΑΧΑΡΝΩΝ θα αναλάβει το πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. 

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις θα είναι διάρκειας τριών ημερών (27-28 Αυγούστου) ενώ το πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων θα ανακοινωθεί ύστερα από τη συνάντηση του προέδρου της ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ ΑΧΑΡΝΩΝ κ. Ηλία Τσουκαλά με το Διοικητικό Συμβούλιο της  Εύξεινου  Λέσχης Αχαρνών και  Αττικής ο "Καπετάν Ευκλείδης".

(Το Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές λειτουργεί με το Ιουλιανό "παλαιό" ημερολόγιο)


Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Πως να σ' ευχαριστήσω...


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Είδα το φως μέσ’ απ’ τα μάτια σου.
Γνώρισα την στοργή, στην αγκαλιά σου.
Πήρα την πρώτη τροφή από το σώμα σου.
Ένοιωσα το τρυφερό χάδι των χεριών σου.
Με κράτησες στα πρώτα μου βήματα.
Πώς να σ’ ευχαριστήσω μαμά μου;

Μου σιγοψιθύριζες τρυφερά τραγούδια όταν με νανούριζες.
Κρυβόμουν πάνω σου όταν φοβόμουν.
Μου κράταγες το χέρι όταν έγραφα τα πρώτα μου γράμματα.
Έκλαιγες κι εσύ μαζί μου όταν κτυπούσα.
Έπαιζες μαζί μου τις άδειες ώρες μου.
Πώς να σ’ ευχαριστήσω μητέρα μου;

Στο προσκεφάλι μου ξαγρυπνούσες όταν αρρώσταινα.
Φάρμακο ήταν τα δάκρυά σου.
Λιοντάρι γινόσουνα όταν με αδικούσαν.
Με περίσσια αγάπη μου έδειχνες τα λάθη μου.
Με υπομονή καρτερούσες να γυρίσω τα βράδια.
Πώς να σ’ ευχαριστήσω μάνα μου;

Μαζί διαβάζαμε για το σχολείο λες κι εσύ θα έδινες εξετάσεις.
Φωτίσθηκε από χαρά το πρόσωπό σου όταν πήρα το πτυχίο μου.
Γεμάτη περηφάνια με συνόδεψες όταν παρουσιάστηκα στον στρατό.
Με χαρές υποδέχθηκες την κοπέλα που θα γινότανε γυναίκα μου.
Καμάρωνες στην εκκλησιά την μέρα που παντρευόμουν.
Πώς να σ’ ευχαριστήσω μανούλα μου;

Στα χέρια σου πήρες το παιδί μου κι ένοιωσα πως τίποτα δεν άλλαξε από τότε, π’ αγκάλιαζες εμένα.
Τα ίδια τραγούδια του σιγοψιθύρισες, μαζί του έπαιζες όπως και τότε.
Τα μάτια σου γεμάτα ζεστασιά το κοιτούσανε
Τα χείλη σου τα ίδια γλυκά λόγια του λέγανε.
Πώς να σ’ ευχαριστήσω καλή μου μάνα;

Μου λένε πως ρυτίδες αυλάκωσαν το πρόσωπό σου.
Μου λένε πως πιο βαριά σέρνεις τα βήματά σου.
Όμως εγώ όταν σε κοιτώ, αντικρίζω πάντα το ίδιο γλυκό 

πρόσωπο, αυτό που πρωτόδα όταν άνοιξα τα μάτια μου, 

βλέπω το ίδιο ανάλαφρο το βάδισμά σου, το ίδιο τρυφερό το χαμόγελό σου.

Έτσι θα σε βλέπω πάντα, γιατί είσαι η μητέρα μου, είσαι αυτή που πάντα θα έχω στην καρδιά μου.

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

Αφιερωμένο στους εχθρούς…


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι να μπορεί κάποιος να γνωρίζει την σημασία της κάθε στιγμής, της όποιας συμπεριφοράς, καθώς και το γεγονός πως η ζωή συνεχίζεται μετά από την όποια διαδικασία και πως πρέπει να παραμένει σταθερός στις θέσεις και στις αρχές του;
Αφορμή για τα γραφόμενα πιο πάνω αποτέλεσε ένα μήνυμα ανώνυμου αναγνώστη. Κι επειδή ορισμένοι επιθυμούν να δείχνουν στον κόσμο εχθρούς και «σωτήρες», καλούς και κακούς, ικανούς και άχρηστους, χρησιμοποιώντας απαράδεκτες μεθόδους, καταθέτω τις σκέψεις μου για το πώς αντιλαμβάνομαι την πολιτική συμπεριφορά ενός πολίτη που ενδιαφέρεται για την πρόοδο της κοινωνίας, για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Οι πολιτικές αναμετρήσεις φέρνουν ενώπιον των πολιτών πρόσωπα, κόμματα, παρατάξεις, που έχουν όπως διακηρύσσουν, τις δικές τους θέσεις για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Οι πολίτες με την ψήφο τους επιλέγουν εκείνους που πιστεύουν πως μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, να δώσουν λύσεις σε μεγάλα προβλήματα.
Εύλογο είναι, πως κατά την διάρκεια ενός προεκλογικού αγώνα να υπάρχουν αντιπαραθέσεις. Είναι ένας αγώνας για επικράτηση, μία εκλογική μάχη όχι εχθρών αλλά ανθρώπων που έχουν διαφορετική άποψη για την διαχείριση μιας πόλης, μιας χώρας.
Όταν όμως τελειώσουν οι εκλογές, εχθροί δεν υπάρχουν. Η μάχη των ιδεών ασφαλώς και συνεχίζεται, όμως άλλο είναι η προσπάθεια για να πεισθούν οι άλλοι για την ορθότητα των απόψεων ενός πολίτη ή μιας παράταξης κι άλλο να τοποθετούνται αυθαίρετα κι αβίαστα
στην κατηγορία του εχθρού, του ακατάλληλου, του διεφθαρμένου.
Μετά την διαδικασία των εκλογών, συνεχίζεται ο αγώνας για μια καλύτερη πόλη, για μια καλύτερη ποιότητα ζωής με όλα εκείνα τα μέσα που προβλέπονται από το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Ο εμφύλιος τελείωσε το 1949! Δεν πρέπει να ενεργούμε σαν ανθρωποφάγοι, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχούν μέσα μας κατώτερα συναισθήματα.
Όποιος κατηγορεί για εχθρούς της δημοκρατίας, για διεφθαρμένους, πολιτικά πρόσωπα ή πολίτες, θα πρέπει επώνυμα να παρουσιάζει στοιχεία, αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες για τα όσα υποστηρίζει.
Όποιος κρύβεται πίσω από ανώνυμες και πολύ χαμηλού επιπέδου κατηγορίες, προσπαθώντας με αυτόν, τον αήθη τρόπο, να παρασύρει όσους μπορεί σε «εκτιμήσεις» που είναι ατεκμηρίωτες και μόνο προσωπικές, έχει «πονηρούς» σκοπούς.
Όποιος δε προσπαθεί να «φιμώσει» όποιους τολμούν να λένε την αλήθεια, έχει έλλειμμα δημοκρατικής συνείδησης, υπηρετεί το σύστημα.
Όμως, επειδή δεν είμαστε μια κοινωνία αγγέλων, αλλά μία κοινωνία με ανθρώπους που έχουν και προτερήματα αλλά κι ελαττώματα, είναι παραδεκτό πως ελάχιστοι είναι οι μπροστάρηδες, εκείνοι που ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε εκείνους που με τις ενέργειές τους προκαλούν βλάβη στο δημόσιο συμφέρον.
Αν είσαι καλός πού ’ναι οι οχτροί σου; (Μενέλαος Λουντέμης)
Οι εχθροί μου είναι πολλοί και κατά μία περίεργη σύμπτωση, βρίσκονται όλοι εντός των πολιτικών κυκλωμάτων ή στις παρυφές των δηλαδή είναι τα λεγόμενα «τσιράκια».
Αυτοί είναι που μεθόδευσαν πολλές φορές την εξόντωσή μου με κάθε τρόπο, ακόμα και με το αγαπημένο τους άθλημα, αυτό της λάσπης. Κι έριξαν εναντίον μου λάσπη όχι λίγες φορές. Αυτοί είναι που δεν σεβάστηκαν ούτε την οικογένειά μου όταν είδαν πως δεν έκανα πίσω στον αγώνα μου για διαφάνεια στον Δήμο Αχαρνών. Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά πως δεν «λαδώνομαι», πως δεν είμαι σαν αυτούς. Και γι’ αυτό, χρησιμοποιούν κάθε μέσον, θεμιτό ή αθέμιτο για να με πλήξουν.
Ο Τσε Γκεβάρα είχε πει: «Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς».
Επομένως είναι θετικό το γεγονός ότι έχω εχθρούς! Είναι επιλογή! Μία επιλογή, που αν την είχαν κάνει και άλλοι, ίσως τα πράγματα στην πόλη των Αχαρνών, να ήταν διαφορετικά.
Κλείνοντας, αφιερώνω σε όλους εκείνους που αρέσκονται μόνο να βρίζουν τις πιο κάτω ρήσεις:
Έχεις εχθρούς; Καλώς! Αυτό σημαίνει ότι έχεις ορθώσει το ανάστημά σου για κάτι, κάποτε στη ζωή σου. (Ουίνστον Τσώρτσιλ)
Έχω κάνει μόνο μια προσευχή στο Θεό: «Θεέ μου, κάνε τους εχθρούς μου γελοίους». Και ο Θεός με εισάκουσε. (Βολταίρος)

Αφιερωμένο με αγάπη στους εχθρούς μου…

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Οι "σωτήρες", οι "καλοπληρωτές" και οι "γαλαντόμοι"



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η παράταξη του κ. Ντούρου με ανακοίνωσή της επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη που έκανε προεκλογικά και δυστυχώς τα ίδια λάθη που έκανε και ως διοίκηση. 
Παραπλανά και ψεύδεται με περίσσεια ευκολία, βγάζει αόριστα συμπεράσματα και προσπαθεί να τεκμηριώσει τα λεγόμενα της με… γραφικές παραστάσεις.
Η τακτική είναι γνωστή και την είδαμε και προεκλογικά, φυλλάδια με πλαστά στοιχεία που δήθεν εξέδωσε η Περιφέρεια Αττικής, φυλλάδια στα όρια της ρατσιστικής συμπεριφοράς και καταχωρίσεις με κάλπικες δημοσκοπήσεις, που εμφάνιζαν την παράταξη που τελικά κέρδισε τις δημοτικές εκλογές 5η και… καταϊδρωμένη.
Για κάποιους, το "φάσμα" άσκησης πολιτικής περιλαμβάνει, ψεύτικα προφίλ στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης,  που καθυβρίζουν και συκοφαντούν, ανώνυμα blog που ενημερώνουν μονομερώς και άλλες τακτικές που παραπέμπουν σε άλλα πολιτεύματα.

Η ανακοίνωση της παράταξης του κ. Ντούρου αναφέρει:
"Με απλά λόγια το δάνειο των 35 εκ. ευρώ έφυγε από τις πλάτες του Δήμου και των Δημοτών και μεταφέρθηκε στο υπαίτιο ελληνικό δημόσιο".

Η αλήθεια είναι η εξής:
Στο υπόλοιπο των δανείων των 35 εκ ευρώ, που καταχρηστικά αποφάσισε να μην εξυπηρετεί η διοίκηση Ντούρου (ενώ οι προηγούμενες διοικήσεις εξυπηρετούσαν κανονικά), το Ελληνικό Δημόσιο μπήκε ως εγγυητής και τα αποπληρώνει για να μην θεωρηθεί πτώχευση για το ελληνικό κράτος, λόγω του ότι προέρχονταν από τράπεζες του εξωτερικού.

Τα δημοσιεύματα της τότε εποχής (Ιούλιος 2011) είναι ακόμη διαθέσιμα και έχουν πλούσιο ρεπορτάζ για τον τρόπο χειρισμού της τότε διοίκησης:
Real.gr: Παρολίγον πτώχευση μέσω... Μενιδίου (11/7/2011)
Ελευθεροτυπία: Η Λαγκάρντ έψαχνε Βενιζέλο και αυτός τον δήμαρχο (11/7/2011)
news247.gr: Η πτώχευση θα ερχόταν από Ζωγράφου – Αχαρνές (11/7/2011)

Σύμφωνα με τα ΦΕΚ 2499 και 2500 τεύχη Β του 2011 τα ποσά που θα καταβάλλονται για την εξυπηρέτηση των εν λόγω δανείων μέχρι την πλήρη εξόφληση τους, θα παρακρατούνται από τους πόρους ΚΑΠ που αναλογούν στον Δήμο Αχαρνών

Στα ΦΕΚ 2499 και 2500 τεύχη Β του 2011 αναφέρεται ρητά:
{Τα ποσά που θα καταβάλλονται για την εξυπηρέτηση του εν λόγω δανείου μέχρι την πλήρη εξόφληση του, θα παρακρατούνται από τους πόρους ΚΑΠ που αναλογούν στον Δήμο Αχαρνών, με τη διαδικασία που περιγράφεται στην ανωτέρω παρ. 10 (άρθρο 1, παρ. 2 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ΦΕΚ183/Α/25−8−2011) που κυρώθηκε με τον ν. 4021/2011}

Πέραν αυτού, παραπέμπουμε τον κ. Ντούρο και τους  "συνοδοιπόρους" του στο "οικονομικό θαύμα", στο έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου 2/38681/ΔΛΔ στις 9/6/2015 από την Γενική Γραμματεία Δημοσιονομικής Πολιτικής (Γενικό Λογιστήριο του Κράτους / Διεύθυνση  Γενικής Διεύθυνσης Θησαυροφυλακίου & Προϋπολογισμού).
Το συγκεκριμένο έγγραφο έχει σαν θέμα: "Επιστροφή στο Ελληνικό Δημόσιο των ποσών που καταβλήθηκαν για την κάλυψη ληξιπρόθεσμων οφειλών των Δήμων Αχαρνών και Ζωγράφου καθώς και των ποσών για την κάλυψη μέρους των δανειακών τους υποχρεώσεων"
Αναμένουμε… "διάψευση" για τα ΦΕΚ και το έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής.

Την περίοδο του κ. Ντούρου, έγινε αναδιάρθρωση δανείων στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (δεν αφορά τα δάνεια των 35 εκ ευρώ) με αποτέλεσμα τη συνολική επιβάρυνση των δανείων κατά 4,8 εκ ευρώ, λόγω της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και τη μεταφορά της υποχρέωσης στην επόμενη δημοτική περίοδο (δηλαδή ΣΗΜΕΡΑ), λόγω της περιόδου χάριτος των 3 ετών.
Αν μπορεί κάποιος ας το διαψεύσει αυτό.
Όσο αφορά τις περικοπές που κάποιοι, ως αντιπολιτευόμενοι εύκολα κάνουν αλλά δεν τις έπραξαν όσο ήταν διοίκηση, να αναφέρουμε ενδεικτικές μειώσεις στον Προϋπολογισμό του 2016, όπως προκύπτουν από τα στοιχεία των Προϋπολογισμών 2013, 2014 και 2016 της Οικονομικής Υπηρεσίας του Δήμου Αχαρνών:
● Όσο αφορά τα έξοδα (κωδικός 6), ο οποίος περιλαμβάνει, αμοιβές αιρετών και τρίτων, παροχές τρίτων, φόρους τέλη, λοιπά γενικά έξοδα, δαπάνες προμήθειας αναλωσίμων, λοιπά έξοδα κ.ά. η μείωση του Προϋπολογισμού του 2016 σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2013 είναι 32,17% και σε σχέση με τον Προϋπολογισμό του 2014 είναι 13,26%.
● Η μείωση στα μισθώματα σε σχέση με το 2013 είναι 23,81% και σε σχέση με το  2014 είναι 42,84%.
● Η μείωση στα καύσιμα λιπαντικά σε σχέση με το 2013 είναι 36,52% και σε σχέση με το 2014 είναι 50,81%

Τέλος, και επειδή όλοι αρέσκονται στις παραινέσεις να κάνουμε και εμείς μια:

Καλό είναι οι υπόλογοι και όσοι έχουν επωμιστεί με καταλογισμό να είναι πιο συνετοί στα όσα λένε και στα όσα "καταγγέλλουν". 

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Συκοφάντες…

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους εκείνους που συνειδητά διαστρευλώνουν την αλήθεια ή χρησιμοποιούν ανυπόστατες κατηγορίες με μοναδικό σκοπό να πλήξουν την τιμή και την ακεραιότητα ενός ανθρώπου...
Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Συκοφάντες. Το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπων. Φαρμακερά φίδια που όπου χύνουν το δηλητήριό τους γίνονται αιτία δεινών, δυστυχίας, προστριβών.
Συκοφάντες. Αρρωστημένο είδος ανθρώπων που χαίρεται όταν με τις ψευδείς κατηγορίες που εκτοξεύει, κάποιος καταστρέφεται.
Συκοφάντες. Το πιο αξιολύπητο είδος ανθρώπων που δύσκολα θα νιώσει το συναίσθημα της αγάπης, της φιλίας, της ταπείνωσης.
Αναρίθμητοι είναι οι συκοφάντες μέσα στις σελίδες της ιστορίας.
Πρώτο και καλύτερο το φίδι, ο όφις της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτός που παραπλάνησε τους πρωτόπλαστους κατηγορώντας τον Θεό.
Κίνητρο γι' αυτή την ενέργεια η δυσφήμιση του Θεού κι η επανάσταση του δημιουργήματος κατά του Δημιουργού.
Όφελος για το φίδι, η ικανοποίηση που ένιωσε βλέποντας να διαταράσσεται η αρμονική σχέση Θεού και ανθρώπου.
Τιμωρία τόσο για τον συκοφάντη, όσο και γι' αυτούς που πίστεψαν στις ψευδείς κατηγορίες, η εξορία τους από τον Παράδεισο.
Ο Ρασπούτιν κι ο Μακιαβέλι είναι δύο χαρακτηριστικές μορφές της Ιστορίας και κατέχουν την πρώτη θέση στις δολοπλοκίες και τις μηχανορραφίες.
Φίδια, Ρασπούτιν και Μακιαβέλι, συναντάμε και σήμερα ανάμεσά μας.
Γιατί σπάνια συκοφάντης ασχολείται με άτομα τα οποία δεν γνωρίζει εκτός κι αν αυτά είναι δημόσια πρόσωπα.
Κύρια αιτία που γίνεται κάποιος συκοφάντης είναι ο φθόνος.
Ο φθόνος υπάρχει φωλιασμένος στην ψυχή του εγωιστή και γίνεται σαράκι που τον κατατρώει όταν βλέπει κάποιον γνωστό ή συνεργάτη, να ανεβαίνει ψηλότερα, να μην του δίνει τη σημασία που αυτός θέλει, να γίνεται σκιά στο φως του ικανού. Και τότε ο φθόνος ξεχειλίζει την ψυχή, γίνεται χολή και με τη μορφή ψευδών κατηγοριών, γίνεται συκοφαντία.
Είναι επομένως ψυχικά άρρωστοι οι συκοφάντες, υποφέρουν από την πρόοδο των άλλων, δεν αντέχουν άλλοι να κερδίζουν την προσοχή του κόσμου, να μην είναι μοναδικοί φίλοι ή συνεργάτες.
"Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν". Τα λόγια του Χριστού είναι πάντοτε επίκαιρα. Και στην περίπτωση του συκοφάντη, χολή και δηλητήριο υπάρχει στην καρδιά του κι αυτά βγάζει όταν κατηγορεί. Έχει την ικανότητα να παρουσιάζει έτσι τα γεγονότα που οι άλλοι να πείθονται. Άλλες φορές πάλι σπέρνει τα ζιζάνια του φθόνου και της έχθρας σε ομάδες ανθρώπων. Όμως τιμωρούνται σκληρά. Όπως τα φίδια τιμωρήθηκαν από τον Θεό να έρπουν, έτσι κι οι συκοφάντες έχουν τιμωρηθεί να δηλητηριάζονται συνεχώς από τις επιτυχίες των άλλων και να έρπουν ζητώντας πιεστικά την αναγνώρισή τους από γνωστούς και αγνώστους.
Αλλά κι οι επιπτώσεις από τις ενέργειες του συκοφάντη στην κοινωνία είναι μεγάλες. Σπέρνοντας ψευδείς κατηγορίες καταφέρνει να κλονίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ φίλων, συνεργατών, ανδρόγυνου. Τα μικρόβια της αμφιβολίας και της πίκρας που σπέρνει στις καρδιές των θυμάτων του, προκαλούν πολλές φορές ανεπανόρθωτες ζημιές. Κι αν για τον καταδότη, τον κουκουλοφόρο της Κατοχής, τον σπιούνο της Ασφάλειας, υπάρχει ίσως μια μικρή δικαιολογία, ένα μικρό ελαφρυντικό, για τον συκοφάντη, δεν υπάρχει. Ο καταδότης προδίδει ειδήσεις, σπιλώνει υπολήψεις, καταστρέφει οικογένειες, φιλίες. Στοχεύει στην καταστροφή του άλλου μέσα από το ψέμα ή τη διαστρέβλωση γεγονότων. Κι αυτό τον κάνει επικίνδυνο, πιο καταστροφικό κι από την πιο ανίατη ασθένεια.
Αξίζει λοιπόν όχι μόνο να φυλαγόμαστε από τους συκοφάντες αλλά πολύ περισσότερο να μην παρασυρθούμε κι εμείς από οργή σ' αυτό το αμάρτημα.
Ας ελέγχουμε πάντα τα όσα μας λένε οι άλλοι αν είναι αλήθεια ή ψέματα και να μην επαναπαυόμαστε στο γεγονός ότι αυτός που μας μιλά είναι φίλος, συνεργάτης, συνάδελφος. Το ψέμα δεν κρύβεται κάτω από κάποια συγκεκριμένη ιδιότητα. Κρύβεται πολύ καλά μέσα στην ψυχή των ανθρώπων, κρύβεται πίσω από τον καθωσπρεπισμό εκείνων που θέλουν να φαντάζουν σπουδαίοι, μοναδικοί.
Εύκολα διακρίνει κανείς τον συκοφάντη δίπλα του. Τα λόγια του για τους άλλους στάζουν δηλητήριο εκτός κι αν έχει κάποιο όφελος απ' αυτούς. Κατηγορεί όλους όσους κάνουν προσπάθειες για να ανέβουν επαγγελματικά, κοινωνικά, έχουν καλές δημόσιες σχέσεις, πολλούς φίλους. Μηδενίζει τις επιτυχίες των άλλων και παρουσιάζει τα δικά του επιτεύγματα σαν σπουδαία. Παρουσιάζεται σαν θύμα ενώ είναι θύτης ψυχών.
Συκοφάντες. Ασθενείς που χρειάζονται άμεση θεραπεία. Αρρωστημένες ψυχές, διαβρωμένες από τον εγωισμό, από το σαράκι του φθόνου. Είναι ιάσιμη ή όχι αυτή η αρρώστια;
Σίγουρα θεραπεύεται. Αλλά ο ασθενής θα πρέπει πρώτα να μετανοήσει, να νιώσει το μεγαλείο της ταπείνωσης, ν' ανοίξει την καρδιά του και να γευτεί τη χαρά της απλότητας, της ισότητας, της ελευθερίας. Να μάθει να δίνει κι όχι να ζητά, ν' αρπάζει. Να χαρίζει αγάπη, συμπόνια, στοργή κι όχι να μένει αδιάφορος στη δυστυχία που τον περιτριγυρίζει.
Συκοφάντες. Παγιδευμένες ψυχές στον όλεθρο. Σίγουρα υπάρχει και γι' αυτές ο δρόμος της σωτηρίας, της γαλήνης. Αρκεί να θελήσουν να τον βαδίσουν...

Πόσο πίσω έχω μείνει!

Αναδημοσιεύω ένα άρθρο που είχα γράψει παλαιότερα, μόνο και μόνο, για να δώσω το προσωπικό μου στίγμα και να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις από όσους δεν με γνωρίζουν...

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Συνειδητοποίησα μόλις εχθές – αλήθεια, πόσο καθυστερημένος είμαι! – το πόσο πίσω έχω μείνει! Και το συνειδητοποίησα, με τον πιο σκληρό κι οδυνηρό τρόπο. Διαπιστώνοντας, ότι φίλοι, που πίστευα πως έχουν τις ίδιες αξίες με μένα, βρισκόντουσαν αλλού, κατά το κοινώς λεγόμενο, ήτανε πολύ πιο μπροστά από μένα που είχα μείνει πίσω!
Είναι αλήθεια, πως οι γονείς μου, χωρίς ποτέ να μου πουν οτιδήποτε, με έμαθαν να αγαπώ την πατρίδα ΜΟΥ.
Είναι αλήθεια, πως οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές μου, με δίδαξαν τι σημαίνει Ελευθερία, ότι πρέπει να πολεμάς κάθε μέρα γι’ αυτήν, με δίδαξαν γιατί πρέπει να λατρεύω και να προστατεύω την χώρα ΜΟΥ.
Είναι αλήθεια, πως στον στρατό, κι ειδικότερα την περίοδο της επιστράτευσης το 1974, διαπίστωσα πως ήμουν έτοιμος να πολεμήσω και να πεθάνω για την πατρίδα μου, την Ελλάδα ΜΟΥ!
Και γράφω του ΜΟΥ με κεφαλαία γιατί διαπίστωσα χθες, πως η δική μου ΕΛΛΑΔΑ, καμία σχέση δεν έχει με την Ελλάδα εκείνων που έχουν προοδεύσει, έχουν πτυχία, έχουν καταλάβει υψηλές θέσεις, και ορισμένοι από αυτούς, έχουν πολλά φράγκα στην τσέπη.
Εγώ, ο οπισθοδρομικός, νοιώθω περήφανος και στέκομαι προσοχή σε ένδειξη σεβασμού όταν ακούω τον Εθνικό Ύμνο ενώ δακρύζω όταν βλέπω να κυματίζει ψηλά η γαλανόλευκη, η σημαία ΜΟΥ!
Εγώ, ο οπισθοδρομικός, χωρίς να είμαι εκπαιδευτικός, αγωνίσθηκα για την Ελληνική Γλώσσα και την Παιδεία γενικότερα, γιατί μου έμαθαν – ίσως κακώς – οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές μου, στους οποίους τόσα πολλά οφείλω, πως τα κύρια χαρακτηριστικά ενός έθνους είναι η γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα.
Σήμερα, νοιώθω πόσο πίσω έχω μείνει, αφού δεν υιοθετώ την τακτική μικρών και μεγάλων, να γράφω με λατινικούς χαρακτήρες, να μιλώ ή να γράφω παραλείποντας άρθρα π.χ. «πάμε πλατεία». Και δεν την υιοθετώ γιατί η Ελλάδα ΜΟΥ, μου απαγορεύει να την αλλοιώνω αλλά – πολύ περισσότερο – να σκεφτώ, πως θα ήταν καλό να επικοινωνώ με τους συμπολίτες μου σε μιαν άλλη γλώσσα, μια άλλη γλώσσα τόσο φτωχή και τόσο βάρβαρη, χωρίς πλούσια νοήματα όπως η Ελληνική!
Πόσο πίσω έχω μείνει!
Κάποτε η γενιά μου αγωνιζότανε και οραματιζότανε μια δυνατή κι ανεξάρτητη Ελλάδα, χωρίς πάτρωνες, χωρίς αφέντες. Σήμερα, που ξεπουλιέται η Ελλάδα, που σχεδιάζεται ο διαμελισμός της, η σημερινή γενιά αγωνίζεται για τον μισθό, για την σύνταξη, για να περνάει καλά. Όχι ότι αυτό είναι κακό. Όμως όσα και να λαμβάνεις σαν μισθό, σαν σύνταξη, με τι καρδιά θα ζεις βλέποντας την χώρα σου υποταγμένη, κατακερματισμένη, βιασμένη; Αυτό, που οι άλλοι με τόση ευκολία το προσπερνούν, εγώ δεν το αντέχω! Ίσως γιατί αυτοί, είναι πολύ πιο μπροστά από μένα κι εγώ έχω μείνει πολύ πίσω. Ίσως γιατί εγώ ζω στον δικό μου κόσμο. Ίσως…
Οι γονείς μου με την γεμάτη αγάπη φροντίδα τους, μου έδειξαν την οδό της ευγένειας.
Οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές, μου δίδαξαν τον δύσκολο δρόμο του καθήκοντος.
Η κοινωνία που με ανέθρεψε, με σπούδασε, μ’ εμπιστεύθηκε, μου έδωσε κληρονομιά την ανεκτίμητη Ελληνική Ιστορία. Μια Ιστορία γεμάτη θυσίες, γεμάτη αγώνες, με χιλιάδες ήρωες.
Μπορώ να προδώσω την κοινωνία που μ’ εμπιστεύθηκε;
Μπορώ να πετάξω στα σκουπίδια τους αθάνατους ήρωες;
Η Ελλάδα ΜΟΥ, δεν με αφήνει.
Μου λέει να κάνω κουράγιο, μου ζητάει – όπως κάθε φορά – να μείνω όρθιος, αμετακίνητος από τις θέσεις και τον όρκο που έδωσα: «Να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα… Να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός μου, τας Σημαίας. Να μην τας εγκαταλείπω, μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ’ αυτών.»
Και θυμάμαι εκείνον τον ευτραφή πολιτικό που είχε χαρακτηρίσει την Ελληνική σημαία σαν ένα πανί! Θυμάμαι εκείνα τα πολιτικά ανθρωπάκια, που είπανε ευχαριστώ στον Πλανητάρχη και δέχθηκαν χωρίς καμία αντίσταση, τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.
Πόσο πίσω έχω μείνει!
Κανείς δεν αντέδρασε τότε δυναμικά!
Μόνο κάποιοι οπισθοδρομικοί, εθνικιστές, πατριδοκάπηλοι σαν κι εμένα!
Που έβλεπαν την Ελλάδα να συρρικνώνεται, που έβλεπαν μαύρα σύννεφα να γεμίζουν απειλητικά τον καταγάλανο ουρανό της Ελλάδας ΜΟΥ!
Φαίνεται όμως, πως λόγω του προχωρημένου της ηλικίας μου, τα μάτια μου δεν έβλεπαν καλά, πως ότι έβλεπα, ήταν δημιούργημα της φαντασίας μου, ήταν κατάλοιπα του παρελθόντος που με διάφορες αιτίες, ερχόντουσαν στις σκέψεις μου και με βασάνιζαν.
Πόσο πίσω έχω μείνει!
Εγώ να αγαπώ την Ελληνική γλώσσα και οι σημερινή γενιά να μιλά και να γράφει με λατινικούς χαρακτήρες!
Πόσο πίσω έχω μείνει!
Εγώ να ριγώ στη θέα και μόνο της Ελληνικής σημαίας και οι σύγχρονοι Έλληνες να την παραδίδουν σε αλλοδαπούς που δεν έχουν αποκτήσει την Ελληνική ιθαγένεια!
Πόσο πίσω έχω μείνει!
Να λατρεύω την Ελληνική Παιδεία και το πολιτικό σύστημα σήμερα, να βιάζει κυριολεκτικά, την Ελληνική Παιδεία.
Πόσο πίσω έχω μείνει…
Άραγε τι έφταιξε και δεν προχώρησα κι εγώ μαζί με όλους τους άλλους στον νέο τρόπο ζωής, γιατί δεν μπόρεσα να δεχθώ τις νέες αξίες;
Πράγματι έχω μείνει πολύ πίσω. Είμαι όμως περήφανος γιατί δεν πρόδωσα την Ελλάδα ΜΟΥ! 

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Έχεις τα κότσια να πεις ποιος είσαι skret maguf;


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ο Τζάκσον Μπράουν, αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας είχε πει: «Να ζεις με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν τα παιδιά σου σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα».
Επειδή προσπαθώ να ζω έτσι, δεν επιτρέπω σε κανέναν αυτόκλητο εισαγγελέα, σε κανέναν  ανυπόληπτο άνθρωπο, σε όλους εκείνους που θυμίζουν τους σπιούνους της Κατοχής, να προσπαθούν με ανέντιμο τρόπο να με θίξουν.
Για το λόγο αυτό πάντα, απαντώ στην όποια πρόκληση, ευγενή ή αγενή, στο όποιο ερώτημα που καλοπροαίρετα ή όχι θέτει κάποιος για μένα.
Με τίτλο « ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: ΝΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΠΟΘΗΤΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗ ΛΗΨΗ ΔΑΝΕΙΟΥ ΜΕ ΠΑΘΟΣ»  γράφει ο  skret maguf και αρχίζει το κείμενό του γράφοντας «Είχε εξαφανιστεί τόσο καιρό o Ιάκωβος, ο διαχρονικός. Το ασήμαντο blog που διατηρεί για να επανέρχεται ο ίδιος στην επιφάνεια όποτε το κρίνει σκόπιμο  ( http://elpidanews.blogspot.gr ) είχε να το ενημερώσει από τον Ιανουάριο.»  και συνεχίζει πιο κάτω «Στο πρώτο από τα δύο άρθρα του, ο Ιάκωβος ο Ποθητός ο διαχρονικός, έχει μεγάλη πλάκα γιατί  δείχνει το θράσος και τη νοοτροπία μερικών εδώ και δεκαετίες. Είναι αυτοί που όποιος δήμαρχος κι αν διοικεί καταφέρνουν να ζουν από τον Δήμο με κάθε τρόπο».
Το πρώτο ερώτημα που θέτω στον skret maguf είναι απλό:
-          Όταν γράφω, βάζω την υπογραφή μου Ιάκωβος Ποθητός κι όχι ψευδώνυμο. Έτσι οι αναγνώστες γνωρίζουν ποιος είναι ο συντάκτης του κειμένου. Ψευδώνυμα μεταξύ άλλων έχουν οι εταίρες, οι κακοποιοί, με λίγα λόγια, όλοι όσοι έχουν λόγους να κρύβουν από τους πολίτες το πρόσωπό τους. Είτε από ντροπή είτε από φόβο, είτε γιατί γνωρίζοντας ότι οι πράξεις τους είναι  επιλήψιμες, αποφεύγουν να δίνουν την ταυτότητά τους. Ο skret maguf μπορεί να μας πει το ονοματεπώνυμό του προκειμένου να μην τον εντάξουμε σε καμιά από τις πιο πάνω κατηγορίες ανθρώπων που κρύβουν το όνομά τους για να μπορέσουμε να μιλήσουμε δημόσια πρόσωπο με πρόσωπο;
Συνεχίζει πιο κάτω ο skret maguf: «Διαβάζουμε καλά  Ιάκωβε; Σε προσλαμβάνει (ο Δήμος Αχαρνών) σε αυτή την ηλικία να σβήνεις φωτιές για ΕΡΓΑΤΗ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ; 70 χρονών άνθρωπο! Καλά δε σκέφτηκες βρε αθεόφοβε μήπως πάθεις τίποτα στις κατασβέσεις;»
Να φοβηθώ τι; Ανθρώπους σαν κι εσένα; Φωτιές έχω ανάψει πολλές με τις αποκαλύψεις μου για τα όσα έχουν συμβεί στον Δήμο Αχαρνών με αποτέλεσμα να τρέχουν ορισμένοι να κρυφτούν. Φωτιές έχω σβήσει και σώθηκαν άνθρωποι που είχανε μπει στο στόχαστρο των «ενάρετων». Βλέπεις, είμαι ειδικός σε αυτό το αντικείμενο εργασίας γι’ αυτό μην ανησυχείς. Καλό όμως είναι, εσύ που φοβάσαι τη φωτιά, να φυλάγεσαι για να μην καείς από τις φλόγες που νομίζεις ότι σε περιτριγυρίζουν.
Επειδή όμως συναισθάνομαι την αγωνία σου και το ενδιαφέρον σου για το καλό του Δήμου Αχαρνών, θα ήθελα να πεις ξεκάθαρα τις θέσεις σου, με οικονομικά στοιχεία κι όχι με αμπελοφιλοσοφίες, για το πώς θα μπορέσει να ορθοποδήσει μετά την πολυετή κακοδιαχείριση που υπέστη ο Δήμος Αχαρνών, από δημάρχους και δημοτικές αρχές, που περιέργως δεν ασχολείσαι με αυτές. Ίσως ήσουν τότε πολύ μικρός και δεν γνωρίζεις, πιθανόν και να μη σε νοιάζει, ακόμα – ακόμα κάτι να σε συνδέει με αυτές. Όμως για το οικονομικό χάλι του Δήμου φταίνε οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές. Κι αυτό το γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τα κοινά κι ας μην το ομολογούν δημόσια.
Το καθήκον μου σαν πολίτης απέναντι στον Δήμο και τους Δημότες, εμφανίζεται τόσο από τα δημοσιεύματά μου όσο κι από τις πολλές αναφορές μου στον Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Διοίκησης. Εσύ skret maguf τι έκανες από όλα αυτά; Αν δεν έκανες τίποτα, ή μάλλον τότε έκανες κατά το κοινό «την πάπια», γιατί σήμερα εμφανίζεσαι υπέρμαχος της «αλήθειας» που πρεσβεύεις; Το δικό σου κίνητρο ποιο είναι; Δεν θα πρέπει να το μάθουμε; Το δικό μου το αποκάλυψες. Τα οικονομάω από τον Δήμο σαν εργάτης. Εσύ για πες μας τα κίνητρά σου; Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να τα μάθουμε αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα έχει να μας πεις πότε «ξύπνησε» μέσα σου το ενδιαφέρον για την πόλη. Όχι ότι αυτό είναι κακό. Απλά έτσι, για ενημέρωση!

Επαναλαμβάνω ως τελική απάντηση στον skret maguf την ρήση του λογοτέχνη Δημήτρη Καμπούρογλου ο οποίος είπε:«Καθαρόν πράγμα δεν είναι ό,τι επλύθη, αλλ’ ό,τι δεν ελερώθη».

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Καταρρίπτονται ένας – ένας οι μύθοι και τα παραμύθια…


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Ο Γερμανός φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενχάουερ είχε πει: «Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια. Πρώτα γελοιοποιείται. Μετά βρίσκει σφοδρή αντίθεση. Και στο τέλος θεωρείται αυτονόητη.»
Έτσι και το θέμα της διερεύνησης λήψης δανείου από τον Δήμο Αχαρνών, πρώτα γελοιοποιήθηκε από την αντιπολίτευση, μετά βρήκε σφοδρή αντίδραση από αντιπάλους και συμμάχους και στο τέλος θα καταλήξει να θεωρηθεί αυτονόητη.
Μέρα με τη μέρα όμως, κι όσο νέα στοιχεία δίνονται στην δημοσιότητα, ενημερώνονται οι δημότες για το τι πραγματικά θα συμβεί εάν ο Δήμος Αχαρνών δεν ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του και υποχρεωθεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα εξυγίανσης από το Παρατηρητήριο.
Ο καθένας μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει, μπορεί να εκφράζει την άποψή του, όμως το τι λέει ο Νόμος είναι η πραγματικότητα. Κι ο Νόμος 4316/24-12-2014 είναι σαφέστατος.
Παρά τα όσα θέλουν να λένε οι αντιρρησίες, ο καθένας για τους δικούς τους λόγους, η πραγματικότητα είναι η πιο κάτω σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο σχετικός νόμος.
Εφόσον το Παρατηρητήριο διαπιστώσει με οποιονδήποτε τρόπο ότι: α) ένας Ο.Τ.Α. ή νομικό του πρόσωπο έχει αδυναμία κατάρτισης τουλάχιστον ισοσκελισμένου αρχικού προϋπολογισμού ή αδυναμία ισοσκέλισης κατόπιν αναμόρφωσής του, ή και β) ένας Ο.Τ.Α. ή νομικό του πρόσωπο έχει μεν επικυρωμένο προϋπολογισμό από την αρμόδια για την εποπτεία του Αρχή, αλλά έχει εγγράψει σε αυτόν πλασματικά ή υπερεκτιμημένα έσοδα ή και δεν έχει εγγράψει τις υποχρεωτικές του δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων των απλήρωτων υποχρεώσεών του στο πραγματικό ύψος τους, γεγονός που οδηγεί και πάλι σε αδυναμία ισοσκέλισης του προϋπολογισμού, ζητά από τον Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών του Ο.Τ.Α. ή νομικού του προσώπου αντίστοιχα, σε προθεσμία που αυτό ορίζει, περαιτέρω αξιολόγηση των οικονομικών στοιχείων τους και σύνταξη έκθεσης, στην οποία καταγράφονται αναλυτικά:
α) ο συνολικός δανεισμός, το ανεξόφλητο κεφάλαιο και το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης της δημόσιας πίστης, καθώς και τυχόν εγγυήσεις που έχει παραχωρήσει ο Ο.Τ.Α. για τη συνομολόγηση δανείων και για ρυθμίσεις οφειλών από νομικά του πρόσωπα,
β) οι λοιπές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις, με διακριτή αναφορά στις ληξιπρόθεσμες, καθώς και τις διεκδικήσεις τρίτων,
γ) οι υποχρεώσεις και απαιτήσεις που μπορεί να προκύψουν από δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη και από τυχόν αναδοχή οφειλών νομικών του προσώπων,
δ) οι λοιπές εν γένει απαιτήσεις,
ε) εκτίμηση της δυνατότητας εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων και των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, και
στ) οποιοδήποτε άλλο στοιχείο κρίνεται από το Παρατηρητήριο ή από τον Προϊστάμενο των Οικονομικών Υπηρεσιών του Ο.Τ.Α. αναγκαίο να αξιολογηθεί.
Το Παρατηρητήριο αξιολογεί την παραπάνω έκθεση και τα προτεινόμενα και τυχόν εφαρμοζόμενα από τον Ο.Τ.Α. μέτρα για την οικονομική του εξυγίανση και, εφόσον κρίνει ότι εξακολουθεί να υφίσταται αδυναμία ισοσκέλισης του προϋπολογισμού του, με αιτιολογημένη απόφασή του και διαπιστωτική πράξη του Υπουργού Εσωτερικών, ο Ο.Τ.Α. υπάγεται υποχρεωτικά σε Πρόγραμμα Εξυγίανσης.
Μετά την ένταξη του Ο.Τ.Α. σε πρόγραμμα εξυγίανσης, το Παρατηρητήριο καλεί τον Ο.Τ.Α., εντός προθεσμίας που αυτό ορίζει, να συντάξει Σχέδιο Οικονομικής Εξυγίανσής του (Σ.Ο.Ε.), το οποίο ψηφίζεται με απόφαση του οικείου δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του. (Άρθρο 75 παρ. 4).
Κι εδώ θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον να διαβάσουμε (ή να ακούσουμε) τι έχουν να καταθέσουν όλοι εκείνοι που άσκησαν διοίκηση, ως δήμαρχοι ή αντιδήμαρχοι οικονομικών την περίοδο 2007 – 2014 και ειδικότερα για τα τρία πρώτα σκέλη της σύνταξης έκθεσης, δηλαδή των παραγράφων α, β και γ.
Το δεύτερο αξιοσημείωτο σημείο του νόμου για την ένταξη Δήμων στο Παρατηρητήριο, το διαβάζουμε στο άρθρο 75 παρ.5. Ας δούμε λοιπόν τι αναφέρει:
«Στο άρθρο 174 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143) προστίθενται οι παράγραφοι 6, 7, 8, 9 και 10 ως εξής:
ι) δανειοδότηση από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, για την κάλυψη του ελλείμματος του προϋπολογισμού, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης και με όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών,
ια) δυνατότητα κατάρτισης και επικύρωσης από την αρμόδια για την εποπτεία του Ο.Τ.Α. Αρχή, μη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού».
Με απλά λόγια, για να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός του Δήμου που μπαίνει σε πρόγραμμα εξυγίανσης, θα λάβει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για την κάλυψη του ελλείμματος.
Γιατί οδύρονται και χτυπιούνται όλοι εκείνοι που κατακρίνουν την Δημοτική Αρχή επειδή ζητά την διερεύνηση για την λήψη δανείου από πιστωτικό ίδρυμα; Μήπως νομίζουν πως αν αναλάβει τα οικονομικά του Δήμου το Παρατηρητήριο ο Δήμος δεν θα λάβει δάνειο; Ή μήπως επιθυμούν τεθεί σε καθεστώς επιτήρησης ο Δήμος Αχαρνών είτε για αντιπολιτευτικούς λόγους είτε λόγω άγνοιας;
Όποιος από τους δύο αυτούς λόγους είναι οδηγός στις αποφάσεις τους, τότε, το μόνο που μπορεί κανείς να πει είναι «Ποιος θα μας σώσει από τους σωτήρες!!!» 

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ Αυτά θα συμβούν. Συμφωνείτε;


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Η τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών η οποία ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας «Ίδρυση Παρατηρητηρίου Άνοιας» και που έχει ψηφιστεί από την Βουλή των Ελλήνων, προβλέπει μεταξύ άλλων, οι δήμοι που δεν ισοσκελίζουν τους προϋπολογισμούς τους, θα μπαίνουν σε ασφυκτικό «πρόγραμμα εξυγίανσης» και θα χάνουν το δικαίωμα κατάρτισης του προϋπολογισμού τους.
Σύμφωνα με την τροπολογία, αν το Παρατηρητήριο, μετά από αξιολόγηση και παρακολούθηση εφαρμογής από τον ΟΤΑ των προτεινόμενων μέτρων, διαπιστώσει εξακολουθητική αδυναμία ισοσκέλισης του προϋπολογισμού του, με αιτιολογημένη απόφασή του και διαπιστωτική πράξη του υπουργού Εσωτερικών, ο ΟΤΑ υπάγεται υποχρεωτικά σε Πρόγραμμα Εξυγίανσης. 
Με την ένταξή του ένας δήμος στο «Πρόγραμμα Εξυγίανσης», πρέπει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας να καταθέσει στο Παρατηρητήριο Σχέδιο Οικονομικής Εξυγίανσης.
Το σχέδιο αυτό πρέπει να ψηφιστεί από την ΑΠΟΛΥΤΗ πλειοψηφία του συνόλου των δημοτικών συμβούλων, και το οποίο θα πρέπει να περιγράφει συγκεκριμένα την ακριβή εφαρμογή των κάτωθι παρεμβάσεων όπως: 
-          μέτρα είσπραξης των χρωστούμενων προς τους ΟΤΑ και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής 
-          αναστολή ή περιορισμό των προσλήψεων
-          εθελοντικές μετατάξεις ή επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού – κατά παρέκκλιση κάθε άλλης ειδικής ή γενικής διάταξης
-          πραγματοποίηση μόνο υποχρεωτικών ή πλήρως ανελαστικών δαπανών
-          αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές
-          αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (σε ποσοστό μέχρι και 3 τοις χιλίοις) και του τέλους επί των ακαθαρίστων εσόδων και παρεπιδημούντων (από 0,5% μέχρι και 2%) 
-          διάθεση μέρους ή του συνόλου των εσόδων από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (κρατική επιχορήγηση) για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων χρεών προς τρίτους 
-          καθορισμό κατηγοριών πράξεων των συλλογικών οργάνων και μονομελών οργάνων του ΟΤΑ που αποστέλλονται υποχρεωτικά για τον έλεγχο νομιμότητας από την αρμόδια για την εποπτεία αρχή. 
Επίσης ο δήμος ο οποίος μέλλει να εξυγιανθεί μπορεί να ζητήσει δανειοδότηση από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, για την κάλυψη του ελλείμματος του προϋπολογισμού. 
Ακόμη, ο δήμος ο οποίος τίθεται σε πρόγραμμα εξυγίανσης, χάνει το δικαίωμα να καταρτίσει προϋπολογισμό, καθώς με τη σχετική τροπολογία η δυνατότητα αυτή παραχωρείται στην αρμόδια για την εποπτεία του ΟΤΑ. Δηλαδή, το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας ΟΤΑ θα καταρτίζει και θα επικυρώνει μη ισοσκελισμένο προϋπολογισμό του υπό εξυγίανση ΟΤΑ. 
Όλα αυτά τα «ωραία» θα συμβούν αν ο Δήμος Αχαρνών ενταχθεί στο πρόγραμμα εξυγίανσης.
Όλοι εκείνοι, που υποστηρίζουν πως δεν χρειάζεται ο Δήμος Αχαρνών να λάβει δάνειο για να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του και πως προτιμότερο είναι, να δηλώσει αδυναμία ισοσκέλισης  και να ενταχθεί κάτω από τις οδηγίες του Παρατηρητηρίου, γνωρίζουν τις συνέπειες αυτής της απόφασης;
Αν δεν τις γνωρίζουν, καλό θα ήταν να επανεξετάσουν την θέση τους.
Στους υπέρμαχους όμως της θέσης, ο Δήμος Αχαρνών να μπει κάτω από τον έλεγχο του Παρατηρητηρίου η ερώτηση είναι απλή:
-          Θέλουν να επιβαρυνθούν οι δημότες με επιπλέον δημοτικά τέλη, με αύξηση του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας και οι επιχειρηματίες με αύξηση του φόρου παρεπιδημούντων;
Αν αυτός είναι ο απώτερος σκοπός τους ας βγουν δημόσια να το πουν.

Θα επανέλθουμε με συνέχεια επί του θέματος γιατί το κάθε πρόβλημα, δεν έχει μόνο τέλος. Πάντα έχει αρχή και πράξεις που καθορίζουν το αποτέλεσμα. Κι αυτό ακριβώς θα παρουσιάσουμε…

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Έτσι ξεκίνησε η ανέγερση του Ιερού Ναού "Παναγία Σουμελά" (Βίντεο με τα επεισόδια)

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Αφιερωμένο στους λοτοφάγους, που  για δικούς τους λόγους 
ξεχνούν πως έγιναν κάποια έργα και ποιοι ήταν οι πρωταγωνιστές 
και σήμερα παρουσιάζονται ως οι "εμπνευστές" αυτού του έργου 
προσπαθώντας ίσως να αποδείξουν ότι είναι σπουδαίοι...

Το 1993 η τότε δημοτική αρχή (δήμαρχος ο Τάσος Μουστακάτος) μετά από αίτημα του Εκκλησιαστικού Συλλόγου Γ.Ο.Χ.  "Τίμιος Σταυρός" (εκκλησίας που ακολουθεί το παλαιό ημερολόγιο) αποφάσισε να παραχωρήσει οικόπεδο στον Προφήτη Ηλία (Εργατικές Κατοικίες) που σύμφωνα με το αίτημα θα ανήγειραν Πολιτιστικό Κέντρο, απώτερος σκοπός όμως ήταν, η ανέγερση Ιερού Ναού αφιερωμένου στην Παναγία Σουμελά.
Ακολούθησαν αντιδράσεις του ιερέα Παπα - Ηλία Κωνσταντόπουλου και των κατοίκων των Εργατικών κατοικιών στην απόφαση της δημοτικής αρχής..
Την έντονη αντίθεσή μου σε αυτή την απόφαση εξέφρασα κι εγώ, πραγματοποιώντας ομιλία στην κατάμεστη αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου με θέμα "Μνημείο επί μνημείου δεν κτίζεται". Ανέλυσα τους λόγους για τους οποίους δεν έπρεπε να δοθεί ο συγκεκριμένος χώρος για την ανέγερση του Ιερού Ναού «Παναγία Σουμελά» και κατέληξα προτείνοντας, να δοθεί χώρος σε άλλη υπό ένταξη περιοχή. Την θέση μου υποστήριξε κι ο εφημέριος του Ιερού Ναού «Προφήτης Ηλίας» πατήρ – Ηλίας Κωνσταντόπουλος.
Μετά από όλες αυτές τις αντιδράσεις, το θέμα ατόνησε.
Τον Νοέμβριο του 1994, ο Τάσος Μουστακάτος μου έκανε την τιμή να με καλέσει προκειμένου να συνεργαστούμε σε διάφορους τομείς. Στο διάστημα που ακολούθησε, είχαμε έντονη διαφωνία για την απόφασή του αυτή.
Τον Μάιο του 1995 ήρθε και πάλι το θέμα της παραχώρησης του οικοπέδου στο Δημοτικό Συμβούλιο όπου τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν ήταν θλιβερά.


Τον Ιούλιο του 1995, τον επισκέφθηκα στην κατοικία του και του πρότεινα, σε πρώτη φάση, να φέρουμε στις Αχαρνές την εικόνα της Παναγίας Σουμελά για προσκύνημα αφού στην πόλη κατοικούσε μεγάλος αριθμός Ποντίων.
Ο Τάσος Μουστακάτος μου ανέθεσε να προβώ στις απαιτούμενες ενέργειες για την υλοποίηση αυτής της πρότασης.
Ο τότε μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων άκουσε με προσοχή το αίτημα που του κατέθεσα με τις ακόλουθες επισημάνσεις:
α) μεγάλος αριθμός παλλινοστούντων που έχει έρθει πρόσφατα στις Αχαρνές, ομιλούσε μόνο την Ρωσική γλώσσα και επομένως ήταν επιτακτική ανάγκη να έρθει ιερέας που θα ομιλούσε την ρωσική γλώσσα προκειμένου να μπορούν οι πιστοί, να παρακολουθούν την ιερή λειτουργία, να εξομολογούνται και να τελούν τα διάφορα μυστήρια
β) επισήμανα την ανάγκη του ποντιακού λαού να νοιώθει δίπλα του την θαυματουργή Παναγία Σουμελά που επί σειρά αιώνων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί της αφού αναγκάστηκε να φύγει από τα πάτρια εδάφη του και να έρθει στην μητέρα Ελλάδα.
Ο Μητροπολίτης άκουσε με μεγάλη προσοχή την πρόταση και μετά από λίγα λεπτά σκέψης, πρότεινε, προκειμένου να υλοποιηθεί αυτή η σκέψη, να παραχωρηθεί ένα οικόπεδο από τον Δήμο για την ανέγερση του Ιερού Ναού Παναγία Σουμελά και στην οποία κάθε χρόνο, θα έρχεται για προσκύνημα η Ιερή εικόνα από το Βέρμιο. Κατέληξε δε λέγοντας, πως θα έρθει η εικόνα της Παναγίας Σουμελά στον Ιερό Ναό του Αγίου Βλασίου προκειμένου τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τις δωρεές και τα κεριά, να χρησιμοποιηθούν για το άνοιγμα λογαριασμού για την ανέγερση της εκκλησίας.
Τα όσα ακολούθησαν έχουν περιγραφεί σε κείμενο που έχω δημοσιεύσει προ ετών.
Σήμερα, ας θυμηθούμε την μεγάλη διαμάχη μεταξύ της τότε δημοτικής αρχής, του παπα - Ηλία και των κατοίκων των Εργατικών κατοικιών προκειμένου να μην περάσει η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για ανέγερση εκκλησίας παλαιοημερολογητών στον Οικισμό Προφήτης - Ηλίας.


video

Τρόπος ζωής, στάση ζωής…


Γράφει  ο Ιάκωβος Ποθητός
-         «Κάνω το σωστό, αυτό που πρέπει; Μπορώ να φανώ ωφέλιμος στους συνανθρώπους μου;» αναρωτιούνται μερικές φορές εκείνοι που νοιώθουν υπεύθυνοι για την οικογένεια τους, τη δουλειά τους, την κοινωνία.
-         «Μπορώ να κερδίσω περισσότερα, σε δόξα ή χρήμα; Μπορώ να εκμεταλλεύομαι τους ανθρώπους ή την δύναμη που μου δίνει το αξίωμα που κατέχω προς ίδιον όφελος και σε βάρος των άλλων χωρίς να με πάρουν είδηση;» σκέφτεται μια άλλη μερίδα ανθρώπων.
Ασφαλώς και υπάρχει και μια άλλη κατηγορία ανθρώπων, εκείνοι που φροντίζουν να έχουν ένα τρόπο ζωής που θα τους καλύπτει τις ανάγκες τους, δηλαδή να περνάνε καλά, χωρίς ποτέ να ενδιαφέρονται για το τι πράττουν οι άλλοι, αν δίκαια ή άδικα κάποιος εκδιώχθηκε από την εργασία του, αν ο συνάνθρωπός του δεν έχει ένα πιάτο φαί, αν το παιδί του γείτονα ξεπαγιάζει από το κρύο γιατί το σπίτι που μένει με την οικογένειά του δεν έχει θέρμανση.
Εντελώς διαφορετικές σκέψεις, εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι.
Ασφαλώς κι ένας χαρακτήρας «χτίζεται» σιγά – σιγά αλλά σταθερά, μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, μέσα στον κοινωνικό περίγυρο, από τους καλλιεργητές της ψυχής και του πνεύματος που είναι οι εκπαιδευτικοί.
Μέσα από αυτή την διεργασία, σχηματίζεται ο χαρακτήρας του καθενός, ένας χαρακτήρας που στη συνέχεια γίνεται ο οδηγός συμπεριφοράς στο στίβο της ζωής.
Έτσι δημιουργούνται πολλές φορές συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων για τον τρόπο συμπεριφοράς τους απέναντι σε διάφορες περιπτώσεις.
-         «Έπρεπε να του ζητήσεις χρήματα για να τον βοηθήσεις να ξεπεράσει το πρόβλημά του αλλιώς να τον άφηνες να τα βγάλει πέρα μόνος του!» λέει η μία πλευρά.
-         «Όποιος κι αν μου ζητήσει να τον βοηθήσω εγώ θα σπεύσω. Δεν θεωρώ πως είναι σωστό να ζητάω χρήματα από κάποιον που βρίσκεται σε δύσκολη θέση κι έρχεται σε μένα για να δώσω λύση στο πρόβλημά του. Θα κάνω αυτό που πρέπει! Είναι βέβαιο όμως, ότι ο καθένας, ξέρει τις υποχρεώσεις του, γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Αν ο άλλος δεν αναγνωρίσει την καλή πρόθεσή μου, αυτό είναι δικό του θέμα κι όχι δικό μου. Εγώ έκανα το καθήκον μου!» ισχυρίζεται η άλλη πλευρά.
Ο Τζάκσον Μπράουν, αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας είχε πει: «Να ζεις με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν τα παιδιά σου σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα».
Ο Γερμανός φιλόσοφος Εμμάνουελ Καντ είχε πει: «Να ενεργείς με τέτοιο τρόπο, ώστε η αρχή στην οποία στηρίζεται η πράξη σου να μπορούσε να γίνει παγκόσμιος νόμος».
Διαβάζοντας τα πιο πάνω κι αναλογιζόμενοι την διαδρομή μας όλα αυτά τα χρόνια, με ευκολία διακρίνουμε σε ποια ομάδα ανήκουμε.
Ποιος έχει δίκιο και ποιος κάνει το σωστό;

Την απάντηση την βρήκα στη ρήση του λογοτέχνη Δημήτρη Καμπούρογλου ο οποίος είπε: «Καθαρόν πράγμα δεν είναι ό,τι επλύθη, αλλ’ ό,τι δεν ελερώθη».

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Δραχμολάτρες με δημοκρατικό προσωπείο…




Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Πολλά λέγονται και γράφονται τις τελευταίες ημέρες, για την ανταρσία που αποκαλύφθηκε εντός του κυβερνώντος κόμματος και που αφορούσε, όχι αυτή καθ’ αυτή την συμφωνία, αλλά την έξοδο της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση κι επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα.
Η ανταρσία αυτή, έρχεται να αποκαλύψει ταυτόχρονα, τις μύχιες σκέψεις ορισμένων, που κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αλλά και κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων, ναι μεν τις εξέφραζαν, αλλά πάντα με την δικαιολογία, ότι αυτή η θέση δεν απηχεί την στρατηγική της κυβέρνησης, αλλά μία εναλλακτική λύση αν τα πράγματα οδηγηθούν στο απροχώρητο.
Δήλωνα όμως ταυτόχρονα, πως σέβονται κι εκτιμούν τον πρωθυπουργό και πως ενωμένοι θα δώσουν την μάχη για το καλό της χώρας και πως καμία σκέψη δεν υπάρχει για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα.
Από τα πιο πάνω τίποτα δεν αμφισβητείται αφού όλα αυτά έχουν ειπωθεί δημόσια από τους πρωταγωνιστές. Δεν αμφισβητούνται επίσης, οι δηλώσεις του πρωθυπουργού πως το δημοψήφισμα αφορά την αποδοχή ή μη των μέτρων που πρότειναν οι εταίροι – δανειστές κι όχι την παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ. Το τόνισε πολλές φορές για να γίνει κατανοητό από τους πολίτες και αυτό το επαναλάμβαναν στα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών αλλά και στις δηλώσεις τους σε εφημερίδες, οι… δραχμολάτρες!
Όταν όμως οι πολίτες με το συντριπτικό 61,31% απέρριψε την πρόταση των δανειστών και ζήτησαν η κυβέρνηση να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις για να πετύχει καλύτερους όρους, κάποιοι από την κυβέρνηση πίστεψαν πως οι πολίτες ζήτησαν με την ψήφο τους έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί έτσι θέλησαν να ερμηνεύσουν το αποτέλεσμα. Και σήκωσαν το φλάμπουρο της επανάστασης.
Στάθηκαν απέναντι στην κυβέρνηση κι απαίτησαν να μην υπογράψει την συμφωνία. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μάλιστα, όπως δημοσιεύθηκε σε εφημερίδες (και δεν διαψεύστηκε από τον ίδιο) εξέφρασε την άποψη, πως μπορούσε η κυβέρνηση να πάρει από το Νομισματοκοπείο 22 δις ευρώ της Τράπεζας της Ελλάδας, για να τα χρησιμοποιήσει στην αρχή για τις ανάγκες της χώρας και του λαού.
Όσοι υπηρετούν την δημοκρατία, για ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά την ποιότητα ζωής του λαού και την οικονομική πορεία της χώρας, προσφεύγουν σε δημοψήφισμα. Αυτό έπραξαν πολλές δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης προκειμένου οι πολίτες να αποφανθούν διά της ψήφου τους, αν επιθυμούν είσοδο στην Νομισματική Ένωση της Ευρώπης ή όχι. Μόνο σε μια τριτοκοσμική χώρα της νότιας Ευρώπης, που για πρωθυπουργό είχε έναν ολετήρα της ευημερίας των πολιτών, αποφάσισε την είσοδο της χώρας του στο ευρώ με τραγικές κι ολέθριες συνέπειες για την Οικονομία. Έχασαν οι πολίτες 35% περίπου της αγοραστικής αξίας του εισοδήματός τους (εσωτερική υποτίμηση) και πλούτισαν αντίστοιχα οι έχοντες και κατέχοντες!
Ακόμη, οι σοβαροί πολιτικοί, που διαθέτουν έστω ψήγματα δημοκρατικής συνείδησης, προετοιμάζουν τον λαό για μια μεγάλη αλλαγή που σχεδιάζουν να κάνουν προκειμένου και η κοινωνική συνοχή να μη διασπαστεί αλλά και η οικονομική σταθερότητα να μην διαταραχθεί.
Από τις 25 Ιανουαρίου μέχρι σήμερα, έγινε από την κυβέρνηση, από μεμονωμένους βουλευτές, από το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ καμία τέτοια προσπάθεια; Όλοι φωνάζανε υπέρ της ενωμένης Ευρώπης! Ζητούσε η κυβέρνηση έξοδο από την πολιτική της λιτότητας, αλλά δεν απειλούσε με έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση!
Γιατί επομένως υπήρξε ξαφνικά αυτή η διαφοροποίηση των 32 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που ανήκουν (;;;) στην αριστερή πλατφόρμα;
Η θέση τους ήταν ανέκαθεν αυτή (έξοδος της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση κι επιστροφή σε εθνικό νόμισμα) κι αν ναι, γιατί συμπαρατάχθηκαν κάτω από τον Αλέξη Τσίπρα, που υποσχέθηκε στο λαό διεκδικήσεις μέσα στην Ευρώπη, μέσα στο ευρώ, για το καλό των πολιτών όλης της Ευρώπης και κατ’ επέκταση και των Ελλήνων; Γιατί δεν έκαναν το κόμμα της δραχμής, όπως το έπραξε τίμια και ξεκάθαρα ο Αλέκος Αλαβάνος, αλλά συμπαρατάχθηκαν με τον Αλέξη Τσίπρα; Μήπως για να μεθοδεύσουν από θέσεις κυβερνητικές τα σχέδιά τους, ερήμην της βούλησης των πολιτών; Μήπως το κόμμα και την κυβέρνηση τα ήθελαν ως όχημα για την επιστροφή της χώρας στην δεκαετία του 1940;
Αν από την πρώτη στιγμή, οι δραχμολάτρες, είχαν εκφράσει δημόσια τις θέσεις τους και διεκδικούσαν την ψήφο του λαού από έναν άλλο πολιτικό φορέα όπως έπραξε ο Αλέκος Αλαβάνος, θα τους σεβόμουνα. Η τακτική όμως που ακολούθησαν με υποχρεώνει να τους θεωρώ επικίνδυνους!
Το πιο θλιβερό όμως είναι, πως φορώντας τον μανδύα του αριστερού, προοδευτικού επαναστάτη, προσπάθησαν με αντιδημοκρατικό τρόπο, να επιβάλουν τα σχέδιά τους. Και το στηρίζω αυτό στο γεγονός, πως για την απόφασή τους αυτή δεν ζήτησαν την έγκριση των Ελλήνων αλλά μέσα από την μεθόδευση της ρήξης με τους εταίρους, την υλοποίηση του καταστροφικού τους σχεδίου.
Αυτή η τακτική, αυτή η μεθόδευση, μόνο αριστερή χροιά δεν εμπεριέχει, μόνο δημοκρατική συμπεριφορά και νοοτροπία δεν δείχνει.
Γι’ αυτό καλό είναι, να σχηματίσουν τον δικό τους πολιτικό φορέα, να διεκδικούν με ξεκάθαρο τρόπο την υλοποίηση των προτάσεων τους και να ζητήσουν – όπως έχουν δικαίωμα να κάνουν – την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών.